De beste manier om fysiek of verbaal geweld te stoppen is een formele time-out te nemen die goed geformuleerd is. Wanneer een van beide partners een time-out neemt moet de interactie onmiddellijk stoppen.
Voorwaarde is dat time-outs precies volgens bepaalde regels worden uitgevoerd, anders werkt het niet. Het voelt dan als 'weglopen' en dan nemen de emoties het toch nog over. Het vereist oefening van beide partners. (Dus niet getreurd als het niet de eerste keer meteen helemaal goed lukt, volgende keer beter.)
Je spreekt met elkaar af dat het signaal als volgt wordt opgevat:
"Schat, hoe je je ook voelt of de dingen nu beoordeelt, ik vind het absoluut niet fijn hoe het met me gaat en ik vertrouw er niet op wat ik nu zou kunnen gaan doen. Dus ik neem 20 minuten om mijn kalmte te herwinnen en ik kom bij je terug als ik weer meer tot mezelf ben gekomen."
De duur van een time-out is standaard 20 minuten. Desgewenst kun je ook iets anders afspreken, maar als er geen tijd is opgegeven, is de afspraak dat je na 20 minuten weer iets van je laat horen.
Contact opnemen betekent nog niet noodzakelijkerwijs weer bij elkaar komen. Het kan zijn dat je meer tijd nodig hebt en dat je dat telefonisch aan je partner vertelt.
Met elke verlenging wordt de duur van de time-out langer. De aanbevolen duur is 20 minuten, 1 of 2 uur, een halve dag, een hele dag, of een nacht.
Wanneer je na een time-out weer contact maakt, mag je 24 uur lang het onderwerp dat het conflict veroorzaakte niet bespreken.
(Klik om uit te klappen.)
Een time-out is een noodrem. Een noodrem om een contact dat helemaal fout gaat of dreigt fout te gaan direct te STOPPEN. Time-outs hebben slechts één functie: het abrupt stoppen van een psychologisch gewelddadige of niet-constructieve interactie tussen jou en je partner.
Het aanvragen van een time-out heeft alles te maken met de persoon die de time-out neemt en niets met de andere persoon in de interactie. Een time-out inlassen betekent dat we er écht niet van houden hoe we ons nu voelen, wat we doen, of op het punt staan te gaan doen. Het betekent ook dat we tegen de andere persoon zeggen, ongeacht hun idee over het probleem of de interactie: "Ik heb een time-out nodig, dus ik neem er een".
Time-outs zijn een vorm van afstand nemen, en zoals bij alle vormen van afstand nemen zijn er twee manieren om dit te doen: provocerend of verantwoord.
Verantwoord afstand nemen bestaat uit twee essentiële onderdelen:
1) Een toelichting
2) Een belofte van terugkeer
Bijvoorbeeld: Dit is waarom ik afstand neem en dit is wanneer ik van plan ben terug te komen.
Provocerend afstand nemen daarentegen heeft geen van beide: de persoon neemt afstand zonder enige uitleg, of zonder aandacht voor de gevoelens van de partner over het vertrek.
Bovendien kan provocerend afstand nemen er uitzien als ineffectief afstand nemen, omdat de persoon die provocerend afstand neemt, verbaal, emotioneel of fysiek achtervolgd kan worden.
Er zijn momenten waarop er alleen maar lelijke dingen uit onze mond vliegen zodra we die open doen. Op dat soort momenten kun je beter zo min mogelijk zeggen. Dus in plaats van toe te geven aan de impuls om respectloze dingen te zeggen of te doen, kun je het beter zo kort mogelijk houden en een "T"-gebaar maken, of je zegt alleen "time-out", en voegt toe voor hoe lang.
Onze toon en woorden beheersen kan soms onmogelijk zijn, maar het minste wat je wel kan doen is op tijd dit signaal geven, je om te draaien en te vertrekken.
Deze afkorting betekent eigenlijk: "Schat, hoe je je ook voelt of de dingen nu beoordeelt, ik vind het absoluut niet fijn hoe het met me gaat en ik vertrouw er niet op wat ik nu zou kunnen gaan doen. Dus ik neem 20 minuten om mijn kalmte te herwinnen en ik kom bij je terug als ik weer meer tot mezelf ben gekomen."
Time-outs zijn eenzijdig. Ze zijn een poging om onvolwassen woorden of daden te voorkomen. In tegenstelling tot vrijwel elk ander communicatie-hulpmiddel dat partners kunnen gebruiken, zijn time-outs een niet onderhandelbare verklaring: "Ik ga weg (en kom terug)."
HJet gebruik van dit hulpmiddel is niet om toestemming te vragen. Als je het inzet moet je jezelf ervan weerhouden je te laten stoppen. Als je een time-out inzet blijf je dus niet in de kamer staan en ga je ook niet van een afstand praten. Vertrek. Verlaat de kamer en ga naar een andere ruimte - bijvoorbeeld de slaapkamer - en sluit (zachtjes) de deur. Als je partner dat niet toestaat, verlaat dan het huis - met of zonder de kinderen - en ga een blokje om voor een kop koffie of maak een wandeling om je hoofd leeg te maken.
Als je partner je fysiek verhindert om weg te gaan, overweeg dan een vriend te bellen of, in zeer extreme gevallen, de politie. Hoe dan ook, het recht om ruimte te nemen voor het welzijn van de relatie is essentieel.
Verantwoordelijk afstand nemen is geen straf of vergelding voor een partner die zich 'misdraagt', maar eerder een relationeel verantwoorde zet om de zaken te kalmeren. Daarom is het van cruciaal belang regelmatig contact op te nemen met de persoon van wie je afstand genomen hebt. De voorgeschreven intervallen zijn: 20 minuten (minimaal), 1 uur, 3 uur, een halve dag, een hele dag, een nacht (max). Je kan persoonlijk contact opnemen, maar vaak is eens msm, appje, of bellen het meest effectief. Alleen even checken hoe het er voor staat. Ben je er zelf aan toe terug te komen? Is je partner ervoor klaar dat je terugkomt? Het respecteren van de grenzen van ieder persoon is een cruciaal onderdeel van de time-outtool.
Time-outs gaan maar over één ding: het stoppen van emotioneel onvolwassen, gewelddadig of destructief gedrag. Stoppen van dergelijk gedrag is een doel dat op elk moment in een intieme relatie alle andere doelen overstijgt. Verbeterde communicatie, meer met elkaar delen of onderhandelen zijn allemaal belangrijk, maar niets daarvan zal lukken, totdat we erin slagen ons met succes ervan te weerhouden om toe te geven aan de impuls om ons af te reageren met nare woorden of daden. Wat dan ook de oorspronkelijke verstoring, het conflict of het punt dat men probeerde duidelijk te maken was, niets is belangrijker dan het stoppen van deze destructieve interacties. Dus houd de prioriteiten op een rijtje, niets heeft voorrang op een time-out.
Time-outs worden beëindigd wanneer alle partijen voldoende geworteld zijn in hun volwassen zelf om weer een positieve interactie te hebben. Overigens is de enige persoon die echt kan weten of hij of zij klaar is om terug te keren de persoon zelf. Partners kunnen dit niet accuraat bij elkaar beoordelen, dus probeer het niet. Dus 'er klaar voor zijn' betekent dat je de persoon niet langer minacht, wrok koestert of je schaamt. Kom terug als je weet dat er van jouw kant vrede mogelijk is.
Een veelgemaakte fout na het nemen van een time-out, is het alsnog proberen te 'verwerken' van de inhoud en/of de reden waarom het ontspoorde. Dit is een slecht idee dat het conflict waarschijnlijk direct opnieuw doet oplaaien. Zet in plaats daarvan een kop thee, of geef elkaar een knuffel. Wacht 24 uur of plan een moment later in de week voordat je het originele onderwerp weer oppakt.
Als er één of meerdere onderwerpen zijn (bijvoorbeeld kinderen, seks, geld) die steeds maar weer tot nare gesprekken leiden, beschouw dat dan als een signaal dat je hulp van buitenaf nodig hebt om dat gesprek over lastige onderwerpen constructief te kunnen voeren. Een financieel planner, geestelijke of professional in de geestelijke gezondheidszorg zijn allemaal potentiële hulpbronnen. Als er voortdurend verhitte, nutteloze interacties zijn rond veel onderwerpen in de relatie, kan het zijn dat langerdurend relationeel werk nodig is. Het erkennen van deze realiteit is een teken van zorg voor uw relatie, uw partner en uzelf, en niet persé een teken van een slechte relatie.
Vertaling van The 10 New Rules of Time Out